Mercan hariç bence kitap güzeldi. Mercanı da başlarda güçlü duruşunu, sert duvarlarını, sınırlarını sevsem de bir yerden sonra sıkmaya başladı. Sonra aniden Ömerle konuşup içinden sevdiğini söyledi. Yani geçiş çok sert geldi bana. Hale arkadaşı olmasına rağmen Ömere daha önce yumuşadı. Mercan'ın hayatındaki insanlar da rahatsız etti beni. Hayat ablanın yanında neden kalıyordu mesela? Kadın evli aynı evde kocası var. Bu kadar açmazsan polise gideceğim falan demesi bilmiyorum rahatsız edici gelmeye başladı. Bence Haleye gösterdiği sınırları biraz da bu Hayat denilen kadına gösterebilirdi. Daha yerinde olurdu.
Onun dışında İpek'i, Hale'yi, Hale'nin annesini ve Ömer'i sevdim. Çok tatlı bir aileydi bence. Yani annesi o kadar çırpınırken son 60 70 sayfaya kadar hala buz parçasıydı Mercan.
5 puan çok düşük gelebilir ama bir zaman sonra okuma hevesim kaçtı ve öylesine okudum resmen. Başlarda çok duygulandım ama sonrası bana geçmedi ne yazık ki.