"...Çünkü Insan kendi yaptığı dünyevi yasalarla ölümsüz ruhunu bağlamaya kalkar. O, bedenini ve ruhunu merhametsizce yargılar, sevgisini ve arzusunu karanlık zindan duvarların ardına kapatır, yüreğine ve aklına derin bir mezar kazar."
Ömrümde ilk defa mutluluğu gördüm, geleneğin kınadığı ve yasanın reddettiği bir adamla bir kadının arasında dikilmiş duruyordu.
"Onu sevmeye çalıştım, ama nafile; aşk yüreklerimizi meydana getiren bir güçtür, yüreklerimiz onu yaratamaz."
"Işığıyla ozanlara ilham veren ay, aynı ay değil mi gelgitlerle suların sükunetini alt üst eden?"
"Şanssızlığıma başka bir anlam yükleme, susarsak, belki sükûnet büyür de bana huzuru ve mezarı bağışlar."