Artık kısa süreli uyku, aşırı iş ve çalışmayla zarar vermiyordu kendine. Çevredeki tepelede bol bol yürüyor, sessiz parklarda uzun saatler geçiriyordu. Ne bir arkadaşı ne de tanıdığı birileri vardı, arkadaş edinmiyordu da. Hiçbir hevesi yoktu da. Durgun yaşamını tekrar harekete geçirmek için nereden geleceğini bilmediği bir dürtüyü bekliyordu. Bu arada yaşantısı boş, plansız ve aylakça geçip duruyordu.