Bellekteki pası silemiyor artık bu hayat;
Anılar edinmiştim bunca yıl kış kıyamet
Sımsıcak tutsun diye kalbimin tenhasını
Ama babamın ölüm tarihini ikide bir
Telefon edip öğreniyorum kardeşimden
de, bir itiraf düşüyor şimdi payıma
"-Sonra işte yaşlandım"
Kendinden bahsetmeden nasıl kendi günlüğünü tutabilirsin?
Kendini inkar ettiğin kaç gerçeklikte varlığını sürdürebildin?
Kaybetmediğin bir aşkı başka sevgililerde bulabilir misin?
Aşk; ufka uzun uzun bakışlarda
"Acaba" diye başlayan cümlelerde
Zamanın öldürdüğünü sandığın anılarda
gizlidir.
Bana delik deşik bir yürekle
Pası küfü, çürümeyi söyle.
Yangın yerlerinin katran gözyaşlarını,
Bana göçüğün kırık kemiklerini.
Sancısını suyun, rüzgârın yırtık yerini
Ve bunlardan payına düşeni söyle.
Ne kadarı kaldı babandan,
Sen ne ekledin üstüne,