Özgür Ş.

senin olsun ufuklar, uzaktaki o bahar dünyanın bensiz kalan her şeyi senin olsun çektiğin fotoğrafım evde mahzenin olsun bensizliğimle tüket en güzel yıllarını bensizliğim doldursun bir ömür kollarını saadet sanıyorsun dünyada bensizliği oysa ben hep firavun bilmişim sensizliği götür avuçlarında hayatımı gülüm, git kalsın bana ayrılık sehpasında ölüm, git bitir mayalandığım toprağımı, suyumu kendi ellerinle kaz bu dünyada kuyumu ... kopar bahçemde kalan son çiçeği, git artık ... yokluğunda bembeyaz olsa da her telim, git yollarından ayrıldı bu dünyada yolum, git ben değilim, bendeki özündür terk ettiğin sensiz kaldığım anda, sen de öldün gülüm, git

Reklam

Özgür Ş.

"unutursun!" deyişine

... unutmak, semendere zehir sunmaktır, gülüm taş dolu yüreklerin lügatinde bulursun unutmak, sessizliğe yine kanmaktır, gülüm unutulursa şair, sen de unutulursun ... başını ellerinin arasına al ve dur işte o lahza gülüm, bu can seni unutur unutmak, bir saatin kırılan camlarında zamanı çürüterek öldürmektir sevgiyi ... unutmak, susturmaktır yolların ayrımında şairlere can veren muhteşem bir ağıdı unutmak, koparmaktır çiçekleri dalından sisli bir yalnızlığın ekseninde bulursun unutmak, ayırmaktır arıları balından unutulursa şair, sen de unutulursun

Özgür Ş.

"başka zaman gelirim!" deyip gidişine

... ne zaman?!.. Fırtınalar koptuğunda mı, gülüm her insanın doğruya taptığında mı, gülüm göklerin alev alev kızarıp döküldüğü dağların iplik iplik yerinden söküldüğü kâinatın yeniden kurulduğu günde mi dönüşü bulunmayan esrarlı düğünde mi arıyı çiçeklerle buluşturan adına görmeyeni gözüne kavuşturan adına sende mi bir mum gibi eriyip söneceksin söyle gülüm, ülkeme ne zaman döneceksin

Takip Önerileri

Özgür Ş.

Beni Yakışına

o esrarlı yangına bu can nasıl dayandı sahile vurdu kalbim; su yandı, kum da yandı bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı yurdundan mahrum edip dolaştırdın Cem gibi ruhumla söndü alev, sonra ruhum da yandı ...

Özgür Ş.

... akşamın olmayacak artık eskisi gibi âşıkların çektiği neymiş, anlayacaksın kapını kapatarak sen de ağlayacaksın hatırası kalınca yaslandığı direkte yandığımız umutlar közlenecek yürekte kokusu en karanlık yerlerine sinecek sanma ki, bu fırtına bir gün elbet dinecek belki de bir hayaldi, O bir düştü bu yerde bitmeyen bir şarkıydı, bir gülüştü bu yerde ...