Abdullah
@Ctz_
Toplumsal yaratıkların arasında yaratıklaşmamak için çaba sarf eden, alışmamaya, unutmamaya kaybolmamaya ve en önemlisi tekdüzeleşmemeye çalışan nevi şahsına münhasır biri...
Keşke onun beynini alıp kuru temizleyiciye götürüp, ceplerini boşaltıp, buhara tuttuktan ve temizledikten sonra, yeniden kolalayıp sabahleyin geri getirebilselerdi.
Keşke...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yüzü; üzerine yağmur yağabilecek fakat yağmuru hissetmeyen, üstünden bulut gölgeleri geçebilecek fakat hiçbir gölgeyi fark etmeyen, kar kaplı bir ada gibiydi.
insanlar daha çok bir meşaleye benziyorlardı; birileri üfleyinceye kadar yanarlardı. Ne kadar nadir diğer insanların yüzleri sizi sizden alıp, kendi duygu-larınızı, en derin titrek düşüncelerinizi size yansıtırdı?
“Zaman alıyor...
İyileşmek, unutmak zaman alıyor. ”
