Sahip olmadığımız şeylere bakarken, "Benim olsaydı nasıl olurdu?" diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz.
Oysa bunun yerşne sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi : "Bunu kaybetsem ne olurdu?"
Aristoteles'in önermesindeki gibi gerçek hayat bilgeliğinin temelinin, hayatın zevk ve güzellikleriyle hiç ilgilenmeden sayısı kötülüklerinden mümkün olduğu kadar kaçınmaya dikkat etmekte yattığı ileri sürülebilir.
Çoğu talihsizlik, iyimserlikle desteklenen cehaletten kaynaklanır.
Bulunabilecek en şanslı ikramiyeye konan kişi, hayatını çok büyük fiziksel ya da ruhsal acılar olmaksızın geçirendir, yoksa en büyük sevinç ve zevklerin nasip olduğu kişi değildir.