"Onlar ümidin düşmanıdır sevgilim
Akarsuyun
Meyve çağında ağacın
Serpilip gelişen hayatın düşmanı.
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına:
-çürüyen diş, dökülen et-
bir daha geri dönmemek üzere yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki sevgilim, elbet
Dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya
Dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle:
İşçi tulumuyla bu güzelim memlekette hürriyet."
Anadolu insanının biriktirme huyu vardır.
Avrupalı bir şeyi beğenmediği zaman hemen söyler. Sanki marifetmiş gibi !
Anadolu insanı ise beğendiğini söyler, beğenmediğini bir kenarda dinlenmeye alır. Başka bir deyişle biriktirmeye koyulur.
Üstelik, o da tıpkı Avrupalı gibi, yaptığının bir marifet olduğunu zanneder.