Odam birden nerden geldiğini bilmediğim bir ışığa boğuldu.
Yatağımın çevresindeki dostlarımın suretleri bu nurlu aydınlıkla teker teker silinirken ben ışığa doğru şu gibi attım.
Günlerden Perşembeyi.
Allahaısmarladık," dedim içimden yokluğumda barış içinde kalın!
"Seni hiç unutmayacağız", dedi,
"Sayende var olduk çünkü! "
"Saçmalama yaverim, hiçbir vatan tek bir adamın eseri değildir,"
dedim yine iç sesimle, beni duymadığını bildiğim halde.