Damla

Damla
@DAMLAOZLEM
Memento mori...
Bugün hayatımın en kötü günü... Daha önce hiç kayıp yaşamamıştım, daha önce hiç bu duyguyu tatmamıştım. Ama kader sonunda en sevdiğim kişiyi benden aldı. Hem de ona büyük acılar çektirdikten sonra... Şu an o kadar üzgünüm ki anlatamam. Pişmanım, büyük bir boşluğun içindeyim. Hâlâ her şey gerçek değilmiş gibi hissettiriyor. Daha hâlâ onu kaybettiğimi idrak edemiyorum. Muazzam bir korku ve bilinmezlik içerisindeyim. Kelimelerim bile bana ihanet etmiş vaziyette; artık bundan sonra ne yapacağımı hiç bilmiyorum. 2026'dan nefret ediyorum. 29 Ocak'tan nefret ediyorum. O gitmişken geride kalmış olmaktan nefret ediyorum. Annemi şimdiden çok özledim. Artık onu bir daha hiç göremeyeceğim, onu bir daha asla öpemeyeceğim. Keşke bu acıyı ne o ne de biz yaşamasaydık. Keşke düne geri dönebilseydik... Bu günü hem hafızamdan silmek hem de hiç unutmamak istiyorum. Ama annem gitti ve bir daha da asla geri gelmeyecek...
Duygu ve Düşünce
Damla
Nurlar içinde yatsın anneciğin, Allah sabır versin,yüreğine ferahlık versin.
Aynı yaranın etrafında dönen bir hayat hakkındaArtık konuşmak istemiyorsun.
Damla
Çok derin.. Kendimi bulduğum yazılarınızdan biri. Kaleminize sağlık 🙏
Bu hafta Tanrıyla konuşmadım. Yani aslında her hafta konuşuyorum ama bu hafta o da suskun. Terapist, “inanç sisteminiz nedir?” diye sorduğunda, “İnancım yok, alışkanlıklarım var,” dedim. Bu alışkanlıklar: • İyileşemeyeceğimi varsaymak • Yardım almayı utanılacak bir zaaf sanmak • Kendimden kaçarken, kendimi hep yanımda taşımak Bugün koltuğa daha rahat oturdum. Yani vücut rahatladı, ruh hala alarmda. Terapist gülümseyerek “iyi görünüyorsunuz” dedi. İşte orada içimdeki ikinci ses devreye girdi: “Masken mükemmel çalışıyor.” Bir ara çocukluğuma indik. Freud’un kemikleri bile bu sahneye itiraz ederdi. İlk defa babamdan bahsettim. Dövdüğü için değil, yokluğu daha çok can yaktığı için. “Hiç kimseyi rol model olarak gördünüz mü?” diye soruyor. Kafamdan geçiyor: • Lenin • Karl Marks •Stalin Ama ben “bilmiyorum” diyorum. Çünkü bu seans, dürüstlükle intihar arasındaki çizgide yürümek gibi. Fazlası mahveder. Azı işe yaramaz…..
Damla
Baba.. Boğazda yangın.. Kapanmayan yara...
Hayırlı Cumalar! Allah, gösterişsiz ibadet edenlerden, sessizce iyilik yapanlardan, ekranı değil kalbi aydınlatanlardan razı olsun. Diğerleri? Onlar zaten algoritmanın merhametine
Damla
"Eline bir simit alıp kuşlara fısıldayanın duasından etkilenmek istiyorum." Hislerime tercüman oldu bu cümleniz. Samimi ve incelikli.. Kalemize sağlık 😊