'Bu ülkede en çok şundan sakınmalısın: Erkekler bizde belirli bir yaştan, yani elli yaşlarından sonra çevrelerindekileri harcamaya başlarlar. Artık yaşayacak kaç yılım kaldı, istediğimi yaparım bundan sonra, diye düşünürler.'
Çünkü ülkemizin insanları daha yaşamanın acemisidir. Onlara insan gibi yaşaması öğretilmemiştir henüz. Nasıl yaşamak gerektiği de sezdirmeden öğretilebilir onlara. Hayatın yaşamaya değer olduğu öğretilebilir. Güzel sanatların da, edebiyatın da 'büyük ve güzel şeylerin'de var olduğunu öğrenmeli insanlarımız.