Biz biyolojik, bilişsel, fiziksel ve ruhsal olarak sevmek, sevilmek ve ait olmak için tasarlanmışız. Bu ihtiyaçlar karşılanmadığında, bizden beklendiği şekilde iş göremeyiz. Bozuluruz. Parçalara ayrılırız. Hissizleşiriz. Canımız yanar. Başkalarını incitiriz. Hastalanırız.
Açık bir yürekle alabilmeyi başaramazsak, asla gerçekten açık bir yürekle veremiyoruz. Yardım almaya yargıyı da eklediğimizde, bilerek ya da bilmeyerek yardım vermeye yargıyı ekliyoruz.
Kaç kez bir restorana girdiğimde çocukları mesaj yazmakla veya video oyunlarıyla meşgulken cep telefonlarında konuşan iki ebeveyn gördüğümü anlatamam. O zaman birlikte oturmanın ne anlamı var.