D.G.
@DGY_
Gözüm, aklım, fikrim var deme hepsini öldür senin çöl gibi gördüğün O göl diyorsa göldür.
30 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Özel bir çocuğa sahip olmak
HOLLANDA'YA HOŞGELDİNİZ!!
Bir bebek sahibi olacağınızı anladığınızda yaşadığınız duygu, İtalya'ya güzel bir seyahat planı yapmaya benzer. İtalya hakkında bir sürü kitap, broşür alırsınız. Harika planlar yapmaya başlarsınız: Collessium, Mikalan-jelo'nun Davut'u, Venedik'te gondollar... İtalyanca birkaç sözcük bile öğrenirsiniz. Her şey çok heyecan vericidir. Aylar süren beklemenin ardından o gün gelir, çatar. Bavullarınızı toplar, yola çıkarsınız. Birkaç saat süren yolculuktan sonra, uçağınız havaalanına iner.
Hostes mikrofonu eline alır ve — "Hollanda'ya hoş geldiniz!" der. "Hollanda mı?" dersiniz. "Ne Hollanda'sı? Ben İtalya'ya bilet almıştım. Benim İtalya'ya gitmem gerek. Tüm yaşamım boyunca oraya gitmenin düşünü kurdum ben." Fakat uçuş rotasında bir değişiklik olmuş, Hollanda'ya inmişsinizdir. Dahası orada kalmanız gerekir. Önemli olansa; sizi korkunç, iğrenç, açlığın ve hastalıkların pençesindeki pis bir yere bırakmamış olmalarıdır aslında. Sadece farklı bir yerdesinizdir.
Alışverişe çıkıp yeni broşürler kitaplar almanız, yeni birkaç sözcük öğrenmeniz gerekmektedir sonuçta... Ve belki, daha önce hakkında hiçbir şey bilmediğiniz insanlar tanımak zorunda kalacaksınızdır. Gittiğimiz yerse, sadece farklı bir yerdir. Oradaki yaşam belki İtalya'dakinden daha yavaştır. İtalya kadar etkileyici de değildir. Fakat bir süre orada öylece kaldıktan sonra; nefesinizi tutar ve etrafınıza bakarsınız...Yel değirmenlerini fark edersiniz... Etrafınızı saran, oraya ait ne kadar güzellik varsa her şeyi fark edersiniz... ve laleleri...Fakat tanıdığınız herkes İtalya'ya gidip gelmektedir. Sürekli orada geçirdikleri güzel anılarını anlatmaktadırlar. Ve yaşamınız boyunca "Evet. Benim de gitmem gereken yer orasıydı. Bende aynı planı yapmıştım." dersiniz. Sırf bu nedenle duyduğunuz acı
Winston artık böyle şeylere rastlanmadığının ayırdındaydı. Artık korku, nefret ve acı vardı,soylu duygulara,derin ve karmaşık acılara rastlanmıyordu.
