Karanlıkta herkes biraz daha cesur oluyor, evet. Ama o cesaret kendin olmayı getiremiyor genellikle. Eğer karanlıkta ortaya çıkan dikenli sen, sen isen gündüzleri ışıldayan, ellerimizi sıkan, taranmış saçlarıyla başını onyana bu yana çeviren kim?
Çevreme basınç yaptığını, bir panik burgacı gibi içimden yükseldiğini hissettiğim bu özlem, bir hayvanın görünmeyen ama var olan bir şeyin kokusunu almasına benziyordu.