Çünkü anneler, yitirdikleri evlatlarına ağlarsa, anlamını kaybeder bütün ideolojiler, siyasi görüşler, güç dengeleri; anneler ağlarsa evlatlarına; silinir coğrafya, silinir tarih...
Plaklarım, kitaplarım olur. İstediğimi okurum, istediğim zaman yatarım, istediğim zaman evden çıkarım. Yalnız geceler de biter.
Çocukluğun soğuk geceleri de.
Yaşam, şimdi ancak kavranılması ve anlaşılması gereken; oysa yaşanması, gerçeğine inilmesi ilerideki yıllara atılan bir yabancı öğe gibi önümüze getirilmiş.