DRESY
@DRESY
181 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
6/10
Beğendi
·1 saatte okudu
·2025 8. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zorba’ya başladığımda fazla abartılmış bir kitap olduğunu düşündüm. Yazarın kalemini beğenmiştim ama o kadar da etkileyici bulmamıştım. Ama kitap ilerledikçe Zorba yüreğime işledi; onun hem patronu hem kitabın anlatıcısı olan kişiyle arasındaki çıkarsız ve temiz dostluğu beni çok etkiledi. Ve kitabın neden bu kadar sevildiğini anladım. Zorba’dan ayrılmak çok zor oldu, kitap hiç bitmesin istedim…
Hafiften gün ağarırken kalktım, kıyıdan kıyıdan
köye doğru hızlı adımlarla yürümeye başladım; kalbim uçuyordu. Bu kadar sevinci hayatımda pek seyrek tatmışımdır. Bu sevinç değil, yüksek, saçma ve hak edilmemiş bir keyifti. Yalnız hak edilmemiş değildi, aynı zamanda bütün haklılıklara da karşıttı. Bütün paramı yitirmiştim. İşçiler, hava yolu, vagonlar... Taşıma için küçük bir liman
da yapmıştık, ama şimdi taşıyacağımız bir şey yoktu, elden gitmişti. Tam bu anda beklenmedik bir kurtuluş duyuyordum. Sanki, gereksinmenin sert ve aldatılması olanaksız kafatasının içinde, küçük bir köşede oynayan özgürlüğü bulmuş, onunla birlikte oynamaktaydım.
Her işimiz ters gittiği zaman, ruhumuzun karşı koyuşu ve değeri olup olmadığını denememiz ne mutlu şeydir! İnsan; görünmez, sonsuz kuvveti olan bir düşmanın -buna bazıları Tanrı, bazılan da Şeytan der- bizi yıkmak için saldırdığını, fakat bizim ayakta durduğumuzu sanır. Böylece
de, içten her yenişimde, dıştan yenilmiş olsak bile, gerçek insan, söylenmeyen bir gurur ve sevinç duyar; dış mutsuzluk, daha yüksek, daha güç bir mutluluk halini alır.
