Firdevs
@Dalek
Kitabın ilk 150 sayfasını okuduktan sonra, kitap tanıtımının yapıldığı bütün platformlarda geçen “Sokaktaki isimsiz kişileri hepimizin tanıdığı karakterlere dönüştüren, onları en yakınımızdaki insanlar arasına sokan, hatta kendi verdiği adlarla toplumsal birer tipleme haline getiren Orhan Kemal, Arkadaş Islıklan adlı bu kitabında bir kez daha insanın serüvenini ele alıyor. “ bu cümle bende bir anlam kazanamamıştı. Özellikle aşina olmadığım bir konuşma tarzıyla karşılaşmış olmak hem bana komik geldi hem de kitaptan çok büyük şeyler beklemememe neden oldu. Ta ki fakir gencimizin düzensiz yaşamının “benimki” dediği isimsiz karakterimizin gidişiyle girdiği değişim sürecine kadar. Bu noktadan sonra gerek romana dâhil edilen karakterler olsun gerekse olayların evrildiği yer beni bütünüyle etkisi altına aldı. Ben ana karakterin adının kitapta Efe olarak geçtiğini sanıyorum ama okuduğum birkaç inceleme yazısında ana karakterin de isimsiz olduğu yazılmış, belki de Efe sadece bir sıfat olarak kullanılmıştır (çok yüksek ihtimalle ). Yine de ben başkarakterimize Efe demek istiyorum. Kitapta beni en çok etkileyen bölümlerden biri Efe’nin yaptığı ilk andan itibaren büyük bir pişmanlık duyduğu ama arkadaşlarına yaranabilmek, onlar arsında “yüce biri” olabilmek için sevdiği kadını terk etmesiydi. Efe’nin onu hasta edip yataklara düşüren pişmanlığı ve kendi içine dönerek kendiyle hesaplaşması çok etkileyici bir şekilde ele alınmış.
Girdiği yeni ortamlarla yeni kişilerle tanışan Efe bazen kendisinden çok kötü şartlarda yaşayanlarla (zeytinyağı almak isteyen küçük kız) karşılaşıyor bazen de içinde bulunduğu şartlardan çok memnun olmasa da onurlu bir yaşam mücadelesi veren (İlyas) biriyle kesişiyordu yolları. Kitapta aslında benzer şeyler yaşasalar da farklı yolları seçen insanların
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabın ilk bölümü ve son iki bölümü oldukça sıkıcıydı ve şu an tam olarak doğru sıfatı bulamasam da beni rahatsız eden bir üslupta yazılmıştı. İçinde ilişkilere dair gözden kaçırdığımız, farkındalık kazanmamızı sağlayan bilgiler de var ama çok fazla tekrara düştüğünü düşünüyorum. Bilgilerin kalıcı hâle gelmesi için tekrar halinde sunulması tabii ki önemli ama en azından verilmek istenen mesaj aynı cümlelerle aktarılmayabilirdi. Ayrıca kitabın (her konuda değil tabii ki ama) bazı konularda güncelliğini yitirdiği kanaatindeyim. Beni tatmin eden bir kitap değildi. Tüm bunların yanında çok dikkat çekici ve anlamlı bulduğum tamlamalar da mevcuttu kitapta, altını çizdiğim/ not aldığım yerler de oldu.
