Damla Zor
@Damlam06
Derin bir ruh.
Kırılıp toparlanan kalp.
Az ama gerçek insanlar.
Sessizlik + sezgi = ben.
instagram.com/damlazor06?igsh...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne güzel bir dua :)1000Kitap
Allah'ım şu anda bu mesajı okuyan kulunu çok sev. Razı olana kadar onu yaşat. Ey Rabbim onun hakkında hayır olanı, gönlünde Razı olanı,hakkında hayırlı eyle. Rabbim onu her türlü kötülükten musibetten koru tek bir saniye bile üzülmesine izin verme
Amin
Günaydın1000Kitap
Sensizliğin rüzgârı dolaşıyor boş odalarda
Her köşede titreyen bir anın kaldı duvarlarda
Gidişin bir kapı çarpması değil artık
Sessiz bir şekilde büyüyor bütün yaralarda
Ne yapsam olmuyor, içimde bir düğüm var çözülmeyen,
Sen gidince kendimden bile gittim, geri dönemeyen
Yoluna bakıyorum hâlâ, belki dönersin diye;
Ama her gece aynı: bekleyen ben, gelmeyen sen
Gitme… demem artık, gururum izin vermez,
Ama bil: sensizliğin beynimde yankılanan bir ez
Belki bir gün dönersin, belki dönmezsin… fark etmez
Senin gittiğin günden beri ben eskisi gibi değilim, hiç kimse bilmez
Hüzün Yanığı
Sinan Yağmur, her zaman olduğu gibi duyguyu bir bıçak kesiği kadar keskin, bir dua kadar yumuşak bir dille anlatıyor Hüzün Yanığında. Kitap, aşkın sadece bir kavuşma meselesi değil, aynı zamanda bir yanma, arınma ve kendine dönüş yolculuğu olduğunu hatırlatıyor.
Yazar, hüzün temasını romantize etmeden; ama insanın gönlünde bıraktığı yakıcı izi şiirsel bir üslupla işliyor. Cümleler, sanki okuyanın boğazında düğümlenen kelimeleri tamamlıyor:
Kayıplar, bekleyişler, yarım kalan sözler ve kalpte saklanan sızı…
Kitap, insanı kendi yaralarına eğilmeye ve “Neden böyle hissediyorum?” sorusunu sormaya sevk ediyor. Hüzün, burada bir zayıflık değil; ruhun olgunlaşma biçimi olarak işleniyor. Sinan Yağmur’un sade ama derin anlatımı, okuyucuyu hem acıtan hem de iyileştiren bir etki bırakıyor.