Eğer dünya ebedi olsaydı, insan içinde ebedi kalsaydı ve ayrılık ebedi olsaydı, acıklı hüzünler ve ümitsizce tasalanmaların bir manası olurdu. Fakat madem dünya bir misafirhanedir; vefat eden çocuk nereye gitmişse, siz de biz de oraya gideceğiz. Ve hem bu vefat ona mahsus değil; ileride hem kabirde, hem cennette görüşülecektir. 'Hüküm Allah' ındır' demeli. O verdi, o aldı. 'Elhamdulillahi âlâ kulli hak' (Her halimize hamd Allah' adır.) deyip sabır ile şükretmeli.
Padişahlara, emîrlere, kumandanlara ve onların yardımcılarına katılmayın. Sohbetlerinde bulunmayın. Onlara iltifat etmeyin. Çünkü sizler onları ıslah edecek kuvvete sahip kişiler değilsiniz. Onlar zalim kişilerdir. Biz Salih kişileriz diye böbürlenip onların gıybetini yapmayınız ve onlara sövmeyiniz. Onlara sövmek ve gıybetini yapmak, kendini beğenmek ve cahillikten dolayıdır. Az veya çok bizde zalim olmayan hiç kimse yoktur. Ancak emir sahibi kişilere, yardımcılarına, tevfik ve ıslah ile dua etmeye ihtimam ediniz.
(Taberâni el-Mu' cemu'l -Kebir ve el Mu' cemu'l Evsat )