"Bir kokusu vardır akşamın ve toprağın
Candan geçirir insanı, yaşama düşman yalnızlığı
Bilirim tutarsızdır tuttukların
Bağıra bağıra bağrına bastıkların bilirim
Sadece uykularla sınırlıdır, ayakta uyutulduğunu unuttuğun anların"
İntihar ediyorsun belki rüyalarında
Belki de biri öldürüyor seni sıkarak avuçlarında
Korkuyorsun, korkuyorsun ölümden de yaşamaktan da
Olmuyor iksisi de
Ne yaşam beliriyor yüzünde
Ne ölüm alıp başını gidiyor sessizce...