Dark Spirit
@Dark_Reader_61
Yalnızlık kimine göre hasta insanın kaçışıdır. Kimine göre de hasta insanlardan kaçış.
Friedrich Nietzsche
Biyoloji, Sosyoloji
Bedenim, dünya denen mezarlıkta yürüyen bir yankı sadece. Ruhumsa çoktan başka bir yerde zamanın unuttuğu, ışığın ulaşamadığı, isim verilmeyen bir boşlukta… Orada gölgeler konuşur, sessizlik düşünür; ve ben oradayım, olmayan bir benlikle.
479 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ölümün bu kadar yakınında olmak, yaşamın ne kadar değerli olduğunu her şeyden daha iyi öğretmişti onlara.
Çünkü onlar için artık ne dün vardı ne de yarın; her ikisi de tek bir şimdinin, tek bir anın içinde eriyip gitmişti.
Zamanın durduğu son gece1000Kitap
Stefan Zweig, Lyon'da Düğün adlı eserinde, Fransız Devrimi’nin en karanlık ve kanlı dönemlerinden birine mercek tutuyor. 1793 yılında Lyon kentinde yaşanan toplu infazların gölgesinde geçen bu hikaye, Zweig’ın ustalıkla işlediği "trajedi içinde filizlenen umut" temasını en saf haliyle karşımıza çıkarıyor.
Kitap, ölüme mahkûm edilmiş iki gencin, hapishanenin soğuk ve rutubetli atmosferinde gerçekleştirdikleri hüzünlü "düğün" törenini anlatır. Zweig, devrimin getirdiği vahşeti ve kurşuna dizilmeyi bekleyen insanların çaresizliğini tasvir ederken, insanın ruhsal dayanıklılığına ve sevginin zamansızlığına vurgu yapar. Yazarın psikolojik derinliği sayesinde okur, sadece dış dünyadaki kaosu değil, karakterlerin iç dünyasındaki o kırılgan ama sarsılmaz inancı da hisseder.
Zweig’ın dili her zamanki gibi lirik ve vurucudur. Kısa bir metin olmasına rağmen, yaşam ile ölüm, gaddarlık ile merhamet arasındaki o ince çizgiyi sarsıcı bir biçimde çizer. Lyon'da Düğün, insanlığın en barbar anlarında bile onurunu ve sevme yetisini nasıl koruyabildiğinin dokunaklı bir kanıtıdır.