Hilal
@Dayanamiyav_
200 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı'ya
"Olanlar oldu Tanrım, bütün bu olanların ağırlığından beni kolla."
Belli bir yaşa gelince annemle olan bağım koptu küçükken bağırırdı döverdi yinede hatayı kendimde bulur sırnaşırdım kollarına canı yanan ben olmama rağmen beni affetmesini beklerdim bu süreç yaş aldıkça deişti o yaşlandı ben büyüdüm şimdi o kırılgan biri oldu bense donuk sevgisiz biri oldum yanlış birşey yaptığında kendimi daha çok ondan uzaklaştırdım susmadım razı gelmedim bana yaptıklarına buyüzden uzaklaştık birbirimizden bu durum benide onuda çok yıprattı ama onun bilmediği bişey var onu tüm dünya kırdı die beni kırmak zorunda deildi.
Çocukken sırtımda kırdığın sopanın izi geçti anne sinirlendiğinde gözünün hiç bişeyi görmeyip öldüresiye dövdüğün izler de geçti kendi fikrimi söylediğim anda yiyeceğim dayağı hesap edip sustuğum günler geride kaldı seni hala seviorum anne ama bu yaşattıkların hafızamdan silinmiyor
şu yaşıma kadar neyim eksik olsa kimseden istemedim dara düştüm sıkıntılarım oldu kimseye bugünde bana yardım et demedim tırnağı kırılsa feryad figan ağlayan kızlardan hiç olmadım zorluk çektim yokluk çektim kimsesizlik çektim yakınlarımı kaybettim hastalık gördüm kimseye belli etmedim ama demekki öyle olmak gerekmiyomuş kıymet görmek istiyorsan parmağım çizilse elim yarıldı diye basmak gerekiormuş feryadı ki görünür olabileyim ben çizilen parmağımı saklayıp birşeyim yok dedikçe kanatmak için daha çok bastılar üstüne
Ben yaşayabilirim kardeşim olmadan, abim olmadan, ablam olmadan, arkadaşlarım, dostlarım olmadan, sevgilim olmadan, sırtımı yasliyacağım bir dağ olmadan, nazlanıcağım insan olmadan, hastalandığımda bakanım olmadan, ağladığımda gözyaşımı silip geçicek diyen bir el olmadan, başarımda beni takdir edicek, yanlışımda doğruyu göstericek biri olmadan, bir kahve içip 40 yıl hatır koyabileceğim biri olmadan yaşayabilirim. Ben hiçbirşeyim olmadan yaşayabilirim. Belki çiçeklerim solar, belki sigaraya ayırdığım para iki katına çıkar, duvarlar sırdaşım olur ama bir şekilde yaşarım. Yemeğin tuzunu unuturum, çamaşırları atarken renklilerle beyazları karıştırırım yıkadıktan sonra asmayı unutur makinada kuruturum, odam havasız kalır ama bir şekilde yaşarım. Biraz sendelerim, biraz ağlarım eksik ve aksak yaşayabilirim. Yara izlerimi kapatırım, dövme yaptırırım, işe girerim sonra sıkılır ayrılırım, camda gecelerim geçer yıldızlara anlatırım. Tüm fincanları küllük olarak kullanabilirim bazen. Ben kimse olmadan yaşayabilirim. Kapımı gece gündüz kitlerim, perdelerimi açmam, bir kaçtane intihar notu yazarım ama korkarım ölmem. Diyorum ya ben yaşarım. Tüm kitaplarımı okurum, kahve içerim, yemek yapmaya halim olmaz zayıflarım. Yetimhaneye bağış yaparım, çocukları severim, bir yaşlıyı karşıdan karşıya geçirir avuturum kendimi yaşarım.