Hülya KADIOĞLU
@Daydream35
Kitap okuyup instagramda ve burada yorumluyorum. Kitabınızı tanıtmak için iletişime geçebilirsiniz.
Şu anda okuduğu kitaplar
Zerda ya bir bahane lazımdı.
Tanık olduğu bu dehşet karşısında Zerya Öğretmenin yüreği hızla çarpmaya başladı. İçinden bir ses hemen oradan uzaklaşması gerektiğini söylüyordu. Artık orası güvenli değildi, aksine, geçmişin lanetiyle örülmüs bir mekân gibiydi. Gitmek için bir bahane düşündü. Gülümseyerek defteri kapattı ve ardından düşünceleri toparladı. Zahide Hanım karsısında çok fazla korktuğunu belli etmemesi gerekiyordu. Tam o esnada aradığı bahaneyi buldu.
Zahide Hanım, acaba lavabonuz hangi taraftaydı?" diye
sordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevgiyi Esirgemek
Özellikle bazı annelerin, küçük yaştaki çocuklarına "Ben bir daha senin annen olmayacağım, komşunun kızı Aysel'in annesi olacağım, bir daha seni sevmeyeceğim" gibi ifadeler kullanmaları farkına varmadan hem komşu kızına hem de kendilerine karşı olumsuz duyguların ve kinlerin oluşmasına vesile olabilir. Sevgi esirgemenin de vicdan gelişimi üzerinde olumsuz etkileri vardır. Cezasını çeken çocuk burada yaptığı yaramazlığın karşılığını ödemiş demektir. Pişmanlık duyarak yanlışını düzeltmek için bir şey düşünmesine gerek yoktur. Cocukla konuşmamak, küsmek, ona aldırmaz bir şekilde davranmak, onu artık sevmediğini söylemek çocuğu rencide eder ve onu korkutur. Çocuk anne ve babasından yeterli ilgi ve sevgi göremezse onların ilgisini çekmek için yan yollar arar. Örneğin; yemek yemez, ev halkı da yemek yemesi için çocuğun üzerine düşer. Çocuk sevgi ve ilgi gereksinimini bu yoldan gidermeye çalışır . Hatta çocuk öğretmen ve aileden yeterince sevgi göremezse onların isteği olan öğrenmeye karşı durur.
Sayfa 119 - Foliant Yayınevi
Uykusuz Geceler
Gece saat on bir otuz olmuştu. Her zamanki gibi bu seste imkânsızdı ama kendini zorlayarak uyumaya çalıştım. Sabaha kadar en az on beș defa uyanıyordum. Zor da olsa birkaç saat uyuyabildim tabi ki o da yorgunluktan, uykusuzluktan. Artık kendimden geçiyordum. Sabah saat beşte tekrar uyandım. Özcan lambanın yandığını görünce yanıma geldi. "Günaydın abi. Hayırdır uyuyamadım mı yine?" dedi, "Hayır , kardeşim uyuyamadım, uyuyamıyorum" dedim. "Haklısın abi. O seste yatmak imkansız . Gerçekten çok zor Allah yardımcın olsun" diyerek beni sakinleştirmeye çalıştı. "Teşekkür ederim Özcan. Allah sizlerden razı olsun kardeşim" dedim.
