Deniz Ulaş Polat
@DeJimmy
9 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Burjuvazi, yani sermaye geliştikçe, ancak iş buldukları
sürece yaşayabilen ve ancak emekleri sermayeyi artırdığı
sürece iş bulabilen modern emekçiler sınıfı olan proletarya
da gelişir. Kendilerini parça parça satmak zorunda olan bu
işçiler bütün öteki ticari mallar gibi bir metadırlar ve bu
yüzden de rekabetin yol açtığı bütün karışıklıkların, piyasada
meydana gelen bütün dalgalanmaların etkisine açıktırlar
Reklam
Peki, burjuvazi bunalımların nasıl üstesinden gelir? Bir
yandan yığınla üretici gücü zorla yok ederek; öte yandan da
yeni pazarlar ele geçirerek ve eski pazarları daha da fazla
sömürerek. Yani daha yaygın ve daha şiddetli bunalımların
yolunu açarak ve bu bunalımları önleyebilecek araçları gittikçe azaltarak.
Burjuvazinin feodalizmi yere çalarken kullandığı silahlar şimdi burjuvazinin kendisine çevrilmiştir.
Ama burjuvazi kendisine ölüm getiren silahları
geliştirmekle kalmamış, aynı zamanda bu silahları kullanacak
insanları, modern işçileri, proleterleri yaratmıştır.
Burjuvazi bütün üretim araçlarını sür’atle iyileştirerek, iletişimi müthiş kolaylaştırarak, herkesi, en barbar ulusları bile medeniyetin içine çeker. Mallarının fiyatlarının ucuzluğu, bütün Çin setlerini yerle bir eden, barbarlar arasındaki
en dikkafalı yabancı düşmanlığını bile teslimiyete zorlayan
ağır topçusudur onun. Bütün ulusları, şayet yok olmak istemiyorlarsa, burjuvazinin üretim tarzını benimsemeye mecbur bırakır; bu sözde medeniyeti ithal etmeye, yani burjuva olmaya mecbur bırakır. Sözün kısası, kendi suretinde bir
dünya yaratır kendine.
Burjuvazi kırı şehrin egemenliğine tâbi kılmıştır. Muazzam şehirler meydana getirmiş, kırsal nüfusa oranla şehirli nüfusu büyük miktarda artırmış, böylece nüfusun önemli bir bölümünü kırsal hayatın budalalığından sıyırıp çıkarmıştır. Kırı şehre bağımlı kıldığı gibi, barbar ve yarı barbar
ülkeleri medenileşmiş ülkelere, köylü halkları burjuva halklara, Şark’ı Garp’a bağımlı kılmıştır.
Burjuvazi tarihte son derece devrimci bir rol oynamıştır.
Burjuvazi, iktidara geldiği her yerde bütün feodal, ataerkil, kırsal cennet fantezilerine hitap eden ilişkileri kırıp geçirdi. İnsanları doğal amirlerine bağlayan envai çeşit feodal
bağları acımaksızın koparttı, insanla insan arasında çıplak
çıkardan, duygusuz “peşin ödemeden” gayrı bir bağ da bırakmadı geriye. Dindarâne cezbeyi, şövalyece tutkuyu, darkafalı orta sınıf hüznünü, bencil hesapçılığın buz gibi soğuk suyunda boğuverdi. Kişisel onuru değişim değerine çevirerek feshetti, kâğıda geçerek kazanıma dönüşmüş sayısız özgürlüğün yerine vicdansız bir ticaret özgürlüğünü geçirdi. Sözün kısası, dinsel ve politik illüzyonlarla perdelenmiş sömürünün yerine açık, utanmaz, doğrudan, kuru sömürüyü koydu.
Burjuvazi şimdiye kadar sofuca bir mahcubiyetle bakılan
ve saygıdeğer faaliyetlerin tümünü görünüşlerindeki kutsiyetinden soyundurmuştur. Hekimi, hukukçuyu, rahibi, şairi, bilimadamını kendi ücretli işçilerine dönüştürmüştür.
Burjuvazi aile ilişkilerinin içli ve hisli peçesini indirmiş,
safi para ilişkisine geri götürmüştür bu ilişkileri.
Feodal toplumun çöküşünden doğan modern burjuva toplumu sınıf çelişkilerini ortadan kaldırmış değildir. Yalnızca yeni sınıflar, yeni baskı koşulları, yeni mücadele biçimleri koymuştur eskilerinin yerine. Ancak bizim çağımız, burjuva çağı, sınıf çelişkilerini basitleştirmesiyle temayüz eder. Tüm toplum gitgide iki büyük düşman kampa, birbirinin tam karşısına dikilen iki büyük sınıfa ayrılmaktadır: burjuvazi ve proletarya.
Reklam