Aradan geçen zaman içerisinde kendime çok şey katmış olabilmeyi dilerdim. Aslında buradaki istikrarımı koruyabilseydim katabilirdim de. Sanırım yapamadım bunu. Kötü bir yerde değilim fakat ulaşacağımı düşündüğüm şey kesinlikle bu değildi. Bu hesabı görmemi sağlayan kişiler geçmişte hissettiğim duyguları yeniden hissetmeme vesile oldu. Zaman bana kim olduğumu ve neden bu kadar çabaladığımı unutturdu. Aslında zaman değil, eskiden zihnim çok berraktı ve ne istediğimi biliyordum. Şimdiyse sanki hayat beni sürekli olarak bir yerlere sürüklüyor ve irademin bir önemi yokmuş gibi hissediyorum.
İnanın bu hayatta bir şeyler başarmakla ya da statüyle, bulunduğum konumla ilgili değil. Kendime mühim olmayan şeyler için yüklenmemek isterdim. Dışarıda olup bitenleri önemsemezdim ve buradaki ufak ama beni tatmin eden hayatımı sürdürmeye devam ederdim. Ne kadar mutlu olduğumu hatırlıyorum. Eskiden yaşananları geri alabilmek mümkün değil, yine de bundan sonrası için ümitliyim.
Haykırmak istediğim çok şey var. Büyük kayıplar yıkacak değil bizi. Açıkça birbirimizle konuşamıyorsak ben ağlamak, bağırarak ağlamak için bahçenin yeşillikleri gerisindeki odama geçiriyorsam, biliyor musun, ne güzel ağıtlar içinde uyuyakalmak?