kedyy
@Debutades
☆☆
İçimizde bir cehennem yeri taşırken, yaşadığımız hayatın merkezine bir cennet bahçesi inşa edebileceğimize nasıl inanabiliriz ki?
Reklam
Bedenimiz, ruhumuz, zihnimiz, varlığımız her an bir tarafın yenik düştüğü, canhıraş bir mücadelenin, kesintisiz biçimde sürüp gittiği kanlı birmuharebe meydanı...
Dışarıdan bakınca sorun yokmuş gibi görünüyor değil mi ?
Hayat böyle sürüp gidebilirmiş gibi geliyor...
Ancak çok büyük bir sorun vardır burada.
Kendi içimizdeki savaş.
Kendi içimizdeki eşit güçler arasında sürüp giden ve hiç durmayan bir çatışma.
İyiliğimize karşılık kötü tarafımızda var... Dürüstlüğümüz kadar yalancı bir tarafımız da var. paylaşımcılığımız kadar cimri bir yanımız da var. Ne kadar yapıcıysak, o kadar da yıkıcıyız. Ne kadar sevgı doluysak bir o kadar da nefret doluyuz. Bir yanımız iyileştiriyor, diğer yanımız hasta ediyor.
"Sığ suları en hafıf rüzgarlar bıle coşturabiliyor, derin denizleri ise ancak derın sevdalar...Anladım ki derin ve esrarengiz olan her sey susuyor ve anladım ki susan her sey derin ve esrarengiz... "
Reklam