Bazen bir şey içimizi parça parça eder. Bunu kimse duyamaz, biz bile. Buna rağmen o şey korkunç acı verir. Acısı öyle şiddetlidir ki açtığı yaranın bir daha iyileşmeyeceğini sanarız. Bin yıl geçse bile.
Biz birbirimize aitiz. Çünkü farklıyız. Kimse bizi anlamasa da biz anlaşıyoruz. Birbirimize yardım ettiğimiz müddetçe ikimiz de artık yalnız kalmayacağız.