Yazar kitabın başında iki seri katilin birlikte çalışacağını söylediğinde açıkçası heyecanla kütüphaneme ekledim. Atmosfer olarak karanlıktı, karakterler acımasız, seri katilleri öldüren seri katillerdi. Yılda bir kez bir araya gelip seri katilleri öldürürler ve oyun oynarken birbirlerine derin duygular hissetmeye başlıyorlar. Yer yer ne okuyorum dediğim anlar oldu çünkü kanlı oyunlar oynamaktan gerçekten keyif alan karakterlerdi. Okurken sıkılmadım, kara mizah, romantizm ve ters köşelerle kitap aktı gitti. Orjinal dilde okuyup çevirisine baktığımda çok yavan geldi. Bazı kısımlarda karakterler ne yapıyor diye başa dönebilirsiniz, cinayet işlerken ne yapıyorlar diye düşündüm ayrıca bazı cümleler anlamsızdı. Bir şeyler eksikti. Karakterlere gelirsek Sloane korkusuz, cesur ve zekiydi. Rowan eğlenceli biriydi tabii 2 sayfa sonra aşık olması biraz abartı geldi. Onun dışında beğendim, duygu geçişleri güzeldi. Merak unsuru fazlaydı.