Simone

Çünkü yalnızlık, anılarını ayıklamış, yaşamın yüreğinde biriktirdiği özlem dolu süprüntüleri yakmış, geriye en acı anıları bırakarak onları arıtmış, büyütmüş, sonsuzlaştırmıştı.
Sayfa 248 - Can Yayınları
Reklam
Ne çok üşümüşüz bir başkasının kışında. Gülünce mevsim değişiyordu oysaki.
Hiç üzülmeyecekmiş gibi tükettik mutlu anları. Şimdi ise hiç mutlu olamayacakmış gibi üzülüyoruz.
Sadeliğin üstünlüğünü, ayrıcalığını anlayabilmesi için otuz iki savaş çıkarması, ölümle bütün anlaşmalarını bozması, ün denilen pisliğe bir domuz gibi bulanması ve tam kırk yıl yitirmesi gerekmişti.
Sayfa 193 - Can Yayınları