Simone
@DekiOyleSimone
"mutlu insanların öyküsü olmaz"
266 okur puanı
Ağustos 2016 tarihinde katıldı
10/10
2017 2. kitabı
Karlı bir günde, yeni yılın ilk günü hediye edildi bu kitap bana. Kitabın ön sayfasında ise şu not yazılıydı; "mükemmel bir hayat bizi bekliyor".
Notu okuyup teşekkür etmek için kafamı
9/10
2016 10. kitabı
Kitabı okuduktan sonra Peyami Safa adına derin bir üzüntü duydum.
Çünkü psikolojik tahlil dediğimiz şey bundan daha iyi yapılabilir mi bilmiyorum.
Çünkü hemen hemen her cümle için “bu cümle böyle
8/10
2016 8. kitabı
Tanışma kitabım olan Adımlar alışık olmadığım bir tarzda anlatıma sahip olmasına rağmen, Jerzy Kosinski etkilendiğim ve diğer kitaplarını da okuma isteği ile dolup taştığım yazarlar listesinde yerini almıştır. Hayırlı olsun :)
Adımlar kitabında anlattığı hikayeler yer yer kafamı duvarlara vurma isteği uyandırdı. Sarsıcıydı.
Kitap, ilgi uyandırıcı bir anlatıma sahip bir hikaye ile başlıyor. Sonrasında bir çok farklı hikayenin rüzgarında savrulduğumu hissettim. Geçişler o kadar keskin ki bir önceki hikayenin sarsıntısı henüz devam ederken bir baktım başka bir hikayenin içindeyim çoktan. Bu hikayeler arasına kitabın başındaki hikaye kahramanlarının (bir çift) sizi derin düşüncelere sevk edeceği diyaloglar serpiştirilmiş. Tasvirlerindeki olağanüstülük üzerimdeki etkiyi bu denli arttırdı sanırım. Biraz argo bir deyimle aşmış bir yazar olduğunu düşünüyorum. Hikayeler çoğunlukla cinsellik ve vahşet içeriyor. “Neden okudum ki bunu” dersiniz ya bazen heh işte öyle hikayeler bunlar. Ama bu, hikayenin kötü olmasından kaynaklı çıkan bir ses değil, var olan kötülüklere gözünüzü kapatıp görmemezlikten gelmeyi tercihinizden kaynaklanan bir ses.
Ayrıca, yazarın çok ilginç bir hayat hikayesi de var. En diplerden en yükseklere çıkmış, “yeter bu kadar, bana müsaade” deyip çekip gitmiş.
9/10
2016 7. kitabı
Sarsıcı bir kitap, sarsıcı bir son. Okuduğunuz şiddet afallamanıza neden oluyor. Bu şiddetin bir çocuk tarafından yapılması etkiyi arttırıyor sanırım. Aslında hüzünlendiriyor ama bir yandan da isyan ettiriyor.
Hikayede baş kahramanımız Frank ve onun ağzından hayatını, yaşadığı küçük dünyayı dinliyoruz. Kardeşine, kuzenlerine ve hayvanlara yaptığı şiddete tanık oluyoruz, tuhaf olansa farkında olmadan seviyoruz bu Frank'i. Geçmişinde yaşadığı travmatik olayın kendi kurduğu dünyasındaki etkilerini izliyoruz bir nevi. (İzliyoruz demişim, düzeltmek istemedim anlatımın benim üzerindeki başarılı etkisini gösteriyor çünkü).
Bir çırpıda okunup bitirilecek bir kitapmış gibi dursa da oturup üzerine bütün gün kafa patlatılacak cümlelerle de karşılaşıyoruz.
Çok beğendim efenim, okunacaklar listenizde bulunsun isterim.
8/10
2016 6. kitabı
Biraz argo bir giriş olacak ama "o nasıl bir öngörü arkadaş!" diyeceğim. Huxley bu romanı 1932'de yazmış yahu! Romanda Cesur Yeni Dünya'yı kurgulamış.
Bu öyle bir dünya ki mutluluk ve
