Zeliha Demirci
@Dem70
218 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
"İnsan her şeye dayanıyor. O bakımdan harikulade hayvanlarız."
Reklam
"İnsanoğlunun zaferlerinden biri de, bir şeyi bilip yine de inanmayabilmesidir."
"Hikayemiz tek bir hikaye. Bütün romanlar, bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur.”
John Steinbeck'in kendi yazdıkları arasında "en iyi" olarak nitelendirdiği bu son ustalık eseri için ne yazsam az. Yıllardır kitaplığımda okumayı beklettiğime kızdığım bu eserin benim için 2025 in en iyi ilk beşine ilk sıradan gireceğini iddia ediyorum. Okuduğum sürece başka hiçbir kitaba bakamadım, okumazken aklım hep kitaptaydı, ilk satırından son satırına, tüm karakterlerine, diyaloglarına, sanki oradayım hissi yaratan tasvirlerine, edebi diline, kurgusuna hayran oldum. Benim için unutulmaz eserler listesindedir. Net.
“Tembellikten, zayıflıktan ötürü kendini tanrıların kucağına atıp. ‘Elimden bir şey gelmezdi, yol önceden çizilmişti’ demek kolay. Oysa tercihin ihtişamını düşünsenize! İnsanı insan yapan şey.” İlk satırdaki ve bu alıntı kitabın konusu ve ana fikridir.
Trask ve Hamilton ailelerinin üç kuşak üzerinden yazar bize iyilik-kötülük, aile-dostluk, sadakat-ihanet, insanın zaaflıkları, iç/dış savaşları, zayıflıkları, hırsları ile tadı damakta kalan bir eser bırakmış yazar bizlere. Karakterler üzerinden (Habil-Kabil, Adem gibi, hele bir Kate karakteri var ki kötülüğün vücut bulmuş hali, Lilith diyebiliriz kendisine ) dini metaforlara göndermeler var ki bayıldım. Çekik göz Lee nin ve Samuel in bilgeliği, Caleb in iyilik ve kötülük arasında gidip gelen içsel çatışmaları, Kate in saf kötülüğü, Adem in saf iyiliği, Aron’un insani zayıflıkları, Abra nın yaşamlara dokunuşu ile tümü unutulmaz roman karakterleri oldu benim için.
İnsanın karakterini ve kaderini şekillendiren yaptığı seçimler midir yoksa yaşadıkları mıdır? Tercih hakkımız ve hükmetme gücümüz hakkındaki bu uzun roman çok fazla karakter barındırmasına rağmen kitaptan kopmadan,
"Tüm yaşamlarını sanata adayanların bir eser yaratabilmek için nelerini feda ettiklerini acaba kaç kişi biliyordu.”
Akıcı bir üslup ve kurgu açısından ise merak uyandırıcı. Ama kitabı sevdiğimi söyleyebilir miyim? Bilmiyorum… Karakterlere ısınamayınca ya da bu karakterlerin anlamlandıramadığım, kafamdaki soru işaretlerini cevaplayamadığımda sanırım kitaptan soğuyorum biraz. Sosyalist ve emekçi bir siyasi görüşe sahip olan Alman yazar 1892 yazmış olduğu Dokumacılar ile Avrupa edebiyatında çığır açmış ama Hitler in 1933’te başa gelmesiyle Nazi rejiminin sadık bir üyesi olmuş.
Kitaba gelecek olursak; Yazar #gertharthauptmann ın 1926 yılında kaleme aldığı #sevgiliwanda, yetenekli bir heykeltıraş olan Haake nin, sirk kızı Wanda ya olan takıntılı aşkını anlatır. Baş karakterimiz Haake, Wanda’ya obsesif-kompulsif derecesinde takıntılı bir aşık ki bu aşk onun parlak geleceğini, maddi, manevi, fiziksel olarak adım adım çöküşe götürür.
Uzun süredir okunmayı beklerken canım @gulsahtshn ın okuduğunu görünce brn de okumaya karar verdim. Gülşahımın söylediğine göre biraz psikolojik rahatsızlığı olan bir yazarmış.
Kitabımızda pek normal karakter yoktur, hepsi de arazlı karakterler. Nadir birkaç aklı başında karakter var ama onlar da bunların elinde heder olurlar.
Bu kez okuduğum kitap için güzel şeyler yazamıyorum, Haake’ye çok sinirlendim, Wanda’dan nefret ettim, en kötüsü de tüm olanların sebebinin kurguda altının boş kalmasıydı. Hızla okunan akıcı ama derinliği olmayan tekrarlayan kurgusuyla, bu kitabı elinizde varsa, akıcı bir şeyler okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Reklam