“Burkaya giden yolu çador açar, “demişti kadın.”Çador, annelerimizin, ninelerimizin geleneksel ve masum başörtüsü değildir yalnızca.Kafalarımızdaki köprüdür.Örtünmek bir ahlak haline getirildiğinde, arkası mutlaka gelir; karara karara gelir.Örtünmenin sonu yoktur.Kadınlar kefene kadar örtünmek zorunda kalırlar.
…Her şeyin bir fiyatının olduğu ve her şeyin illa ki bir kazanç getirmesi gerektiği bir dünya müstehcendir.Şeffaflık dünyası ayrıca her şeyin sergilendiği bir dünyadır……..”Bakışın aurası” ndan yoksun her yüz, surata, yüzün suretine( face) indirgenerek sathileşir.Face , yüzün metalaşmış halidir.Sergileme ifradı her şeyi “her türlü sırdan arındırıp dolaysız tüketime açarak” metalaştırır.Tümüyle sergilenmişlik, arsız pazara açılmışlık müstehcendir.Aşırı görünürlük müstehcendir.Şeyler karanlıkta değil aşırı aydınlıkta ve görünürlükte kaybolur:”Daha genel bakıldığında, görünür şeyler karanlığa veya sessizliğe gömülmez, tersine, görünürden daha görünür bir şeyin içinde buharlaşıp kaybolurlar: Müstehcenliğin içinde”