Sesinin hüznü düşer
Yankılanarak odamın soğuk duvarlarına
Ve köşe başında asılı saat ürker
Bilir bu hüznün sesini, rengini...
Hasret ve vuslat arasında
Yakalamaya çalışır bu ince çizgiyi.
Sesin kavuşmak
Sesin hüzün
Sesin senin yüzün
Gezinir ellerim sesinde
En yaralı sözcüklerini
Koparır getirir
Belki kanar dudağın
Sözcükler ağır
Söyleyen yorgun
...
D.D.
Bir durak ötesi
Zifirdir bu şehirde
Görmeyeli seni bu şehirďe
Kaç kuş göç etmiş
Kaç yaprak yere serilmis
Bir durak ötesi zifirdir bu şehirde.
En kırgın yeriyim ben bu şehrin
En hüzünlü sokağı
Çayın yetmiş beş kuruş olduğu
Bekleme salonuyum
Bir durak ötesi
Zifirdir bu şehirde.
Yorgun saatleriyim
Uykusuz yolları
Muavinin es gectiği kahve kokusuyum
Ben bu şehirde
Bir durak ötesindeki
Zifirdeyim...
D. Delikanlı