"Insanlar, insanları insani varlıkları olarak görme yetisini kaybettiklerinde savaşlar "gerekli olur".Eğer gerçek düşmanı -kötü anne- görmek mümkün olmuyorsa geleceğin yetişkini,kötü annenin nefret edilen karşıt görüntüsünü, yani iyi anneye dışa yansıtacaktır. Böylece çocuklar daha sonra, kendine iyi anne vaadini hatırlatanlara eziyet ederek, kötü anneyi anne olarak savunurlar.İyi anne ve onu temsil eden herkes, ilk baştaki gerçek ihtiyaçları tekrar ortaya çıkartma tehlikesi yarattığından düşmana dönüşür. Bu, insanın bir zamanlar iktidarıyla uzlaşmaya girdiği anne görüntüsünü tehlikeye sokacaktır. Savaşlarla savunduğumuz, gerçek sevgiye olan ihtiyacından kesin bir biçimde kopmuş bir kendiliğin ayakta tutulmasıdır."