D.
@DemeterKitap
Bir gün beni fark ettiğinde, beni fark etmenin artık benim için fark etmeyeceğini fark edeceksin.
Yıllar önce okuduğum bir kitabı tekrar elime alıp altını çizdiğim yerlerini okuyorum. Her bir satır, o an neden beni etkilediğini hatırlatıyor. Belki bir cümlede kendimi bulmuşum, belki de hiç düşünmediğim bir şeyin kapısını aralamış. Şimdi tekrar okuyunca fark ediyorum ki o cümleler, o zaman kim olduğumu ve ne hissettiğimi anlatıyor. Bugünkü halimle yeniden karşılaşmak, o eski hislerle yeniden bağ kurmak gibi bir şey. Altını çizdiğim satırların her biri, benimle konuşmaya devam ediyor, her seferinde başka bir anlam kazanarak.
Ahmet Ümit'i o kadar çok seviyorum ki anlatamam. Onun yazdığı her bir kelime, her bir cümle sanki ruhuma dokunuyor. Kitaplarını elime aldığımda, gerçek dünyadan kopup onun büyülü dünyasına dalıyorum. Kalemi o kadar güçlü, o kadar etkileyici ki, okurken hem heyecanlanıyorum hem de derin bir hayranlık duyuyorum. Her bir karakteri, her bir hikâyesi beni içine çekiyor, sanki ben de o olayların bir parçası oluyorum.
Onun eserlerinde sadece bir hikâye değil, hayatın kendisi var. İnsanları, duyguları, acıları ve sevinçleri o kadar güzel anlatıyor ki... Ahmet Ümit'i okudukça onun dünyasına biraz daha yaklaşıyorum, onun düşünce derinliğine hayran kalıyorum. Sanki onun yazdığı her şey benim içimde bir yerlerde yankılanıyor. Ahmet Ümit benim için sadece bir yazar değil; ilham veren, ruhuma dokunan bir rehber gibi... Onun kalemine ve yaratıcı dehasına duyduğum sevgi tarif edilemez.
