Hani çocukken bir yerimiz yara olduğunda tentürdiyot sürerlerdi üstüne, sonra da yanmasın diye üflerlerdi. Hayatımız boyunca birileri yaralarımıza iyi gelecek bir şeyler sürsün, sonra da acımızı almak için üflesin diye bekliyoruz.
Aşk? Aşk ne ki? Onu bilmiyorum. Belki bir gün sen öğrenirsin. Benimki beğenmek işte. Onun yanında olmak güzeldi. O anlatsın, ben dinleyeyim istiyordum. İşte benim hatam da buydu.