Demii
@Demiii
Geleceği şekillendiriyor :)
490 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
De Profundis -Derinlik-
Her ay senden haber bekledim. Beklemeyip tüm kapıları yüzüne kapamış bile olsaydım, hiç kimsenin sonsuza dek “sevgi”nin yüzüne kapılarını kapatamayacağını anımsamalıydın…
Sevginin zorla giremeyeceği bir hapishane, hiçbir dünyada yoktur. Bunu anlamadıysan, “sevgi”yi hiç mi hiç anlamamışsın demektir.
Oscar Wilde’ın bir dostuna (Alfred Douglas), yakın! bir dostuna hapishanede yazdığı mektuptan oluşan bu kitabımızda yazarımızın sitemine, yıkımına ve her şeye rağmen “sevgi”sine şahit olacaksınız.
Kitabımız Andre Gide’nin önsözü ile başlıyor. Önsöz okumayanlardansanız özellikle belirteyim bu önsözü mutlaka okumalısınız.
Son olarak Wilde’ ın çok başka bambaşka bir dili var. Üstadın öyle bir üslubu varki öyle naif öyle yalın ki 168 sayfalık mektubunu okurken sizi elinizden tutup başka yerlere gönderiyor ya da içinize yolculuk yaptırıyor. Okurken ince ince yüreğinize işliyor.
“Sevgi”nin çok fazla anlatımı olmuşsa da Wilde’nin sevgiyi işleyişini çok farklı bir yere koyacaksınız. Keyifli okumalar..
Ali Lidar için ne söylesem eksik ne söylesem bir olmamışlık alır sözlerimi.
Kalemini, üslubunu, akıcılığını, melankoli halini bile o kadar güzel yansıtıyor ki hayran olmamak elde değil. Yazarla tanışmadıysanız kesinlikle şans vermelisiniz.
Kitabın içinde olan ve arka kapağında da kullanılan alıntısı yazarın kalemi hakkında size öngörü verebilir.
“Birini ya da bir şeyi sevmek, değer vermek, onu her şeyiyle sevmek demektir çoğu zaman. Ne olduğunu, ne olacağını, sınırlarını bilip, hatalarıyla, eksikleriyle, yanlışlarıyla ve sebep olduğu üzüntülerle kabul etmek demektir. Hiç kıvırmasak mı? Kıvırmadan söyleyelim evet, gerçekten sevmek bir tür çaresizliktir. Bir şeyi gerçekten çok seviyorsan başka çaren yoktur da ondan seviyorsundur. Vizontele filminin meşhur bir sahnesi var ya hani. "İnsan memleketini neden sever?" diye sorar Belediye Başkanı ve cevabı da yine kendi verir; "Başka çaresi yoktur da ondan sever!"
Keyifli okumalar
Osmanlı imparatorluğunun son dönemleri. İşgal altında İstanbul, son Maliye Nazırı Reşat Bey ve ailesi.
Anlattığı dönemi hissedeceğiniz içinde vatanseverliği, aşkı, vazgeçişleri ve cesareti bulacağınız bir roman. Değerler, duygular bağlılık arasında sıkışıp kalınsa da özde olandan vazgeçilmediğini bu kitapta göreceksiniz.
Ayşe Kulin’ in gerçek olaylarla kurguladığı romanlarının şahaneliğine bir kez daha tanık oldum.
Tesiri olan adının hakkını sonuna kadar veren bir Veda romanı olmuş. İyi okumalar..
Esra, Hakan, Derya, Vural, Recep, David, İbo, Nebahat ve minik Ada(Aguli) nin hayatına misafir olacağınız Urla’dan Şangay’a dek yolculuğa sürükleyecek serinin adı gibi son kitabı.
Ayşe Kulin ‘Denize doğru akarken birbirine karışan nehirlerin, tesadüflerin, denk gelişlerin, kesişmelerin, hiç unutulmayanların, kör düğümleri çözmeyi dileyenlerin romanı SON’ demiş. Romanını özetlemiş.
Şahsen içinde tesadüflerin bu kadar da olmaz kurmacasını barındırması ve belki de bunun etkisiyle derinliğini hissedememiş olmam Ayşe Kulin okumayı seven biri olarak beklentimi karşılayamadı. Serinin tüm kitaplarını da okumamış olmam da bunda etken olabilir. Yine de okuması kolay, akan bir kitap. Ayşe Kulin’ in sadeliğini sevdiğim için yazarı seviyorsanız seriden bağımsız da okuyunca tad alabilirsiniz. Yani daha güzel kitaplarını okuduktan sonra ufak bir hayal kırıklığı yaşatsa da okumaktan zevk aldığım bir kitaptı. Keyifli okumalar..
İlahi adalet nedir oynat Uğurcuğum
Kitabımız; Karadeniz’ in adı kitapta geçmeyen bir kentinde, denize sırtını dönmüş bir akıl hastanesinde başlayan ve sonunda yine orada biten, içinde yüzlerce karakteri ve birbirleriyle bağlantılarını anlatan zengin bir olay örgüsü ile tam anlamıyla sizi sarhoş edebilecek bir donanıma sahip.
Benim için, Ayfer Tunç’ un ustalığına bayıldığım ama romanına aşırı bayılamadığım bir okuma oldu. Bu kadar karakter ve olayı birbirine bağlayabilmesi ve bunu okuyucunun kafasını karıştırmadan yapabilmesi olağanüstü. Farklı tarihleri, toplumsal olayları inceden dokundurduğu durumları da göz ardı etmemek gerek tabi.
Bayılamadığım duruma gelince okurken sanki annemle kanal 7 izliyormuşum hissini veren etme bulma dünyası kıvamındaki karakter ilerleyişleri oldu. Karma denilen olayın iki üç kuşak içinde yansımasını ustaca vermiş olsa da birçok karakteri bu şekilde bağlaması, yozlaşmış kültürde anne babanın önemine, aile kavramına ışık tutsa da biraz kamu spotu gibi bir tat vermiş.
Son olarak, karakterleriyle ordan oraya savrulacağınız, başınızı döndürecek bir usta eser. Ayfer Tunç seviyorsanız derin bir nefes alın ve okumaya başlayın. keyifli okumalar:)