Kendi mutlağından nasıl kurtulmalı? Bunun için, içgüdülerinden yoksun, hiçbir ismi olmayan ve kendi suretini tanımayan bir varlık tahhayyül etmek gerekir...Kendine tapmayan kişi daha doğmamıştır...Eğer bir insan bir fikir için ölürse, bunun nedeni onun fikri olmasından, onun hayatı olmasındandır.
... hep bekleriz; hayat da, cevher haline gelen bekleyiştir sadece. Ebediyen askıda kalmaktansa, tarafsız bir ilâh ya da kadavra durumuna indirgenmektense, her şeyi bekleriz - Hiçliği bile. Böylelikle, Tamiri İmkânsız'ı kendine düstur edinen yürek, bundan hâlâ sürprizler umar...
Şiir gibi azizlik de bir maceradır. İnsanlar, "her şey geçer," derler fakat bu dehşet verici bayağılığın menzilini kaç kişi kavrar? Kaç kişi hayattan kaçar, hayat için şarkı söyler ya da ona ağlar? Hayatın beyhude olduğu kanaatiyle kim dolmamıştır?