Boş kalan zihin, endişeyle dolar. Ruhun devası çalışmaktır. Çalışmak ve üretmek, kaygıyı da ümitsizliği de ortadan kaldırır. Kendini bir amaca adadığında, zihnindeki karmaşa yerini dinginliğe bırakır. Emek verdiğin her an, seni yaşama bağlayan bir ipliktir.