Deniz den

Deniz den
@Denini
Hiç gitmeyecekmiş gibi sevdim, hiç sevmemiş gibi gitti....
Reklam
Aşkın sinir uçları göz bebeklerinde birleşmiş olmalı. Başka nasıl açıklanırdı ki bir insanın yalnızca bakarak başka bir insanın içini susturabilmesi? Sen baktığında zaman omuzlarımdan düşüyor, dünya sesini kaybediyor. Kalbim telaşlı bir kuş gibi kaburgalarıma çarpa çarpa kaçmak isterken ben, gözlerinin içinde kalmaya razı oluyorum. Bilim mi, büyü mü bilmiyorum. Tek bildiğim şey şu: senin gözlerin değince bana, kendim üzerindeki bütün hakimiyetimi usulca sana bırakıyorum.
Şiir
Ve sonra uyandığımda farkına varıyorum, aslında hiç uyanmak istemediğimin..seninle yalnızca rüyalarımda konuşup gülebildiğimi ve bana sadece orada ait olduğunu hatırlıyorum çünkü..
Şiir
Ben artık ismi unutulmuş bir masal gibiyim. Yarısı yangın, yarısı deniz. Ve hiçbir kıyı beni kendine çıkaramıyor.
Şiir
Bir gece vakti bıraktım kendimi şehrin susmayan kaldırımlarına. İçimde adı konmamış bir yangın, elimde senden kalan birkaç kırık cümle. Gökyüzü bile bakmadı yüzüme, ay yorgundu, yıldızlar küskün. Ben yine seni düşündüm, insan en çok giderken mi severmiş, öğrendim. Kalbim bir tren garı şimdi; her şey geçiyor içinden, ama hiçbir şey kalmıyor. Bir tek sen... gitmiş olduğun hâlinle bile içimde yaşamaya devam ediyorsun.
Şiir
Reklam