Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Duygu ve düşüncelerim eleştirinin üstündedir demiyorum ama onlar sahip olduğum tek şey. Bu tablonun bütününü görmek isterim yapabildiğim ölçüde. Bakışımı 'iyi' veya 'kötü'yle sınırlamak istemem. 'İyi' terimini kullanırsam onu inceleme yetimi kaybederim, çünkü onun içinde kötü de olabilir. Anlıyor musun? Ben bütünü görmek istiyorum.
İnsanlar kendi gibi konuşmayanlara kuşkuyla bakarlar. Bir insana, anlamadığı sözcükler kullanarak hakaret bile edebilirsin. Belki yüzüne bir şey söylemez ama senden nefret eder.