Demek ki ölmekten değil de ölmenin düşüncesinden korkuyor insan. Yoksa ölüm rüya gibi bir şey. Veya fişi çekilmiş ısıtıcı gibi. Işığın söndüğünde seni kaldırıp en izbe yere, kimsenin göremeyeceği ayakaltı uzak kör bir yere bırakıyorlar. Tıpkı öldüğünde herkesin bir an evvel gömülmeni ve hiç olmamışsın gibi normal hayatına dönmeyi beklemesi gibi. Işığının yandığı kadar değerlisin anlayacağın hayatta.
Başkalarının üzerinde yetki kullanma fırsatımız olduğunda, onları yönettiğimizde veya bize bağımlı olduğunu düşündüğümüzde onlara karşı durduramadığımız bir acı verme hazzının bizi teslim aldığını anladım.