Uyandım baktım ki sabah olmuş.
Ah! Ne umutlar doğmuş içime.
Günaydın dünyanın bütün annelerine,
Günaydın mahalleye,
Mahalleliye.. Köşedeki muhallebiciye,
Sokaktaki simitçiye.
Denize,Güneşe.
İyiliğe,güzelliğe.
Sevgiyle,
Günaydın!….
Aynı göğün altında yaşayan herkese,,
Günaydınlar!….
CEMAL SÜREYYA ÖZDEMİR
Aşk iyidir bak.
Duyumunu artırır insanın.
Hele don gömlek sabahları.
Traş olacağını duyarsın.
Yeni gömleğini giyeceğin gelir.
Bir yeni biçim eklersin insan olacağına.
Masaya,merdivene,aynalı dolaba.
Derken ardından şıpınişi bir kahvaltı zamanın dersin bu ne delice gidiş.
PAL’dır küldür açar mıydı fıstık ağacı.
İspinoz düşünür müydü?
Deli olan kaşınır mıydı?
Karşı cinsimle her şeyi konuştukça ve daha uzaklara gittikçe, onun zengin,tatlı ruhunu
keşfettikçe,güzel dostluk hissim öyle yüce,
öyle geniş,öyle iç içe geçmiş bir his birleşimine temel oluşturdu ki bütün şaşkınlığımla işte o zaman aşık oldum.
Arkadaş olarak başladı,sonra hoşlandım.
Bu arkadaşlık bir ağaç gibi büyüdü.Hem devrim yoldaşlığımız vardı.Hem de gülüp
eğleniyorduk.