Deniz AKSOY
@Denizcil
Şu anda okuduğu kitap
Beyninde boş arazi gerektiğinden değil, biteviye üzüntüden yaka silktiğinden unutmak istiyordu insan. Artık acı vermeyecek olduktan sonra, ömür boyu hatırlamanın kime ne zararı vardı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben de bir süre sonra, adımı, kaybedenlerin şanlı listesine altın harflerle yazdırdım.
Belki de aşk, birine karşı duyulan hisler toplamından ziyade, kendi başına yetişen, sahibini arayan öksüz duyguların neticesidir.
Ben, herhalde kendim pek sıradan ve düz biri olduğumdan, karmaşık şeyleri daima sevmişimdir. Onu da sevdim. Belki de tanışmadan, hatta henüz karşılaşmadan evvel.
Sanki dünyadaki her şeyden emekliye ayrıldım da kendimi tümüyle o ikinci varlığa adadım. Hadi o adayışın adı mı da aşk koyalım.