Dar geliyor şimdi sana içinde oturduğun dört duvar!Kaldığın yer karanlık! Üç adım ölçtüm mezarını, ah çaresizim! Oysa nasıl da dev gibiydin bir zamanlar!
...içimde kabaran,tanımlayamadığım bir his var, göğsüm parçalanıyor, biri gırtlağımı sıkıyor sanki! Eyvahlar olsun!Ben de bu insana düşman mevsimde, gecenin ürkütücü sahnelerinin ortasında oradan oraya dolaşıp duruyorum.
İnsan ruhunun sükun bulması muhteşem bir şey, kendinden memnun olması da öyle. Ama sevgili dostum, bu güzel ve değerli mücevher aynı zamanda bu kadar kırılgan olmasaydı keşke.