"İnsanın ölümünün doğumunda başlaması kadar tuhaf. İnsandaki çürümenin, yaşadıkça artması kadar garip, anlaşılması güç. Varlık içinde yokluk, umudun içinde hüzün; kendi evinde kaybolmak kadar şaşırtıcı , anlamsız, ahmakça...."
"Yaşamakla ilgili tuhaf , baştan cikartici , ayartıci şüpheler dolanıyor ruhunun etrafında. Keşif, koyu, boğucu bir anlamsızlık çukuruna düşmemek için ucundan tutulacağı sebepler uyduruyorsun can havliyle; bir çocuğun olur olmaz eşyalardan oyuncaklar yapıp oyunlar kurması kadar masum. Bir okadar acıklı ..."