Buşra️ Balçık
@Deppworth
Yazar.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
8/10
2021 23. kitabı
Size severek okuduğum bir modern klasikle geldim. Biliyorsunuz klasikler benim olmazsa olmazlarımdan ve sanırım okumaktan en keyif aldığım kitaplar.
•
Kitapta New York’un kenar mahallerinden birinde yaşayan yoksul bir ailenin evine konuk oluyoruz. Öyle bir aile ki babanın ne yaptığı belirsiz, anne alkolik ve çocuklar bu ortamda büyüyorlar. O çocuklardan birisi de Maggie. Maggie yoksulluk, fiziksel ve psikolojik şiddetle büyüyor. Bu kısmı baya üzdü beni. Büyüyünce dünyalar güzeli bir genç kadın oluyor ve sevgiye aç ruhu da onunla serpiliyor.
Buraya kadar kitabın konusunu okuduk. Ben ne hissettim? Maggie’nin yaşantısı beni çok etkiledi. Mesela sürekli şiddet görmesinin yanında bir de sürekli baskı yiyen bir genç kadın. Öyle ki kitapta hayatını birleştirmek istediği kişi yüzünden hem anneden hem abiden hakaret yiyor ve aslında kendisi için yanlış olan adamın kollarına ailesi tarafından itiliyor. Bir ailede sevgi yoksa zaten problem büyük ve Crane size bu manzarayı tokat gibi çarpıyor. Aynı zamanda New York’un paspal dünyasına da güzel bir betimleme getirmiş yazar. Yıl zaten 1800’lü yıllar az çok tahmin edersiniz kitabın havasını. Dili çok akıcı ve okunması aşırı kolay bir kitaptı. Hiç sıkılmadım ve su gibi aktı. Modern klasiklerin geneli böyle zaten. Velhasıl kelam, ben sizlere tavsiye ederim. Çünkü kitaptan öğrenebileceğimiz bir çok şey var. Hazin bir sonu olması beni üzse de severek okudum. Kitaba tek eleştirim konunun bir tık daha uzatılıp konunun daha derin işlenmiş olmasını dilerdim. 9.5/10 tavsiyemdir. Crane’in kalemiyle tanışmak için güzel bir başlangıç.
6/10
2021 27. kitabı
Maalesef beğenmedim... çünkü çehov ve betimlemeleri beynimi fazlasıyla yordu ve kitabı ortalama buldum. Çehovun dilini sevenler için birebir elbette. Yazarın altıncı koğuş kitabını da sevmememiştim. Muhtemelen bana hitap etmediği için.
“ İnsanlar bazen oturup hayatın anlamını, bu dünyadaki amaçlarını, gökyüzünün neden mavi olduğunu düşünürler, sorgulayabilecekleri her şeyi sorgularlar, biliyorum. Ama ben hiç öyle biri olmadım. Ben başka konularda iyiyim; bana ihtiyacı olan birini dinlemek gibi. Ben…”
Gün ışığısın, diye bitirdim kendi içimden.
Tıpkı adı gibiydi. Gün ışığıydı.
Sayfa 173 - nemesis
“Senin aksi biri olduğun konusunda beni uyarmışlardı ama şu ana dek inanmamıştım aslında.”
“Kim uyarmıştı?“ Diye sordum şüpheyle. “Bu arada, bir dakika. Ben aksi değilim.”
“Hmm, haklısın. Bu ifadenin biraz modası geçmiş. Kırpık diyelim biz.”
“Demeyelim.”
“Eğlence zabıtası? Bu daha iyi mi?” Yüzünde tamamen masumiyet vardı. 
Sayfa 19 - nemesis