Derda
@Derda07
4 Haziran 1982
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Teknoloji artık hepimizin hayatlarının vazgeçilmez bir parçası oldu. Çocuklarımızın da öyle. Onlar ekranlardan,tabletlerden kendilerini alamadıkça bizi de bir telaş aldı gidiyor. Avustralya'da beş yaşındaki çocukların önemli bir kısmının odalarında TV varmış . 8-18 yaş arası çocukların teknoloji başında geçirdikleri süre ortalama 7 saat 38 dakika imiş . Bu durum bizi hem korkutuyor hem de çocuğumuzun eline telefon tutuşturmaktan vazgeçemiyoruz. Onlar bu dünyanın içine doğdu diyor yazar , artık engellemek imkansız,öyleyse doğru kullanalım. Bu anlamda ayrıntılı bir çalışma olmuş . Bir çocuğun sağlıklı büyümesi için gerekli bütün yapı taşlarını ayrıntılı ele alarak teknolojinin bu aşamaları nasıl sekteye uğratabileceğini veya destekleyebilecegini anlatmış. Okunabilir ,ama asla yeterli olmayan bir kitap bana göre.
9/10
Beğendi
Hayatınız bittiğinde onu tekrar yaşama şansınız olsaydı eğer hatta her seferinde yeni baştan başlasaydınız neleri değiştirirdiniz? Peki bu yeni seçimlerinizin size gerçekten mutluluk getireceğinden ne kadar emin olabilirsiniz?Hayatı her seferinde farklı yaşayıp aynı sonuca ulaşma ihtimaliniz var mı? Romanın kahramanı Ursula'nın her seferinde yeniden başlayan hayatı işte bu sorulara cevap veriyor. Arka planda ikinci dünya savaşının yıkıcı atmosferi ile birlikte. Geçmişe ait keşkeleriniz çoksa bu kitabı okuduğunuz zaman fikriniz değişebilir. Ne diyordu Tolstoy "En uygun zaman içinde bulunduğun zamandır. Ancak o zaman kendimize hakimizdir" (İnsan Ne İle Yaşar) Bize sunulmuş en güzel nimet olan hayatı şükür ki sadece bir kere yaşıyoruz. Onu değiştirmek yerine seçimlerimizin sonuçlarını kucaklayarak ve yaşadımız her anın tek ve biricikliğinin farkında olarak olabildiğince güzel/doğru/iyi şekilde yaşayabilmek yeterli diye düşünüyorum. (Özellikle kitabı okuduktan sonra ) Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
10/10
Beğendi
Kitap 1978 ile 2007 arasında İsmet Özel ile yapılmış röportajları içeriyor. Bu röportajlar şairin düşünsel yolculuğuna bir parça ışık tutuyor. Toplumdan beklentileri ve yaşadığı hayal kırıklığı açıkça görülüyor. Müslümanların sadece samimi bir şekilde islamı yaşayarak toplumu şekillendireceği ve ideal bir İslam ümmeti oluşacağı hayali ile yola başlamışken, onların nasıl da sisteme engaje olduklarını ve sadece iktidardan pay kapmayı tercih ettiklerini gördükten sonra kendini çekiyor. Öfkesinin ve belki de -bazılarının gördüğü ifadeyle- kibrinin arkasında bu hayal kırıklığının yattığını düşünüyorum. Anlaşılma gibi bir derdi yok artık, ama yine de kendini anlatmaya devam ediyor. Şiir ve edebiyatın geldiği nokta ile ilgili fikirlerini çok acımasız bulsam da , hala nöbet tutuyor oluşunu,toparlanıp gitmiyor oluşunu içinde taşıdığı ümit kırıntılarına bağlıyorum. Kitap benim için İsmet Özel’i anlama kılavuzu gibi oldu. Zira üniversite yıllarımda bir iki kitabını okumuş ve görüşlerini radikal ve uygulanamaz bulmuştum. Şimdi o kitaplara tekrar dönüp yeni bir gözle bakma ihtiyacı duyuyorum. İsmet Özel bir çok fikri nedeniyle çokça tartışılıyor ve sevilmiyor. Ben ise şairin dilinden şöyle diyorum. “..Neyin bilineceğini birileri önceden tesbit ediyor.Benim söylediğim,pekala,kendimizin neyin bilinmeye değer olduğunu keşfedebileceğimizdir,bu ihtiyacı duymak iyi bir şeydir.Ama insanlar herkes gibi yaşayalım diyorlar..”
Puan vermedi·
Beğendi
Kitabı elime aldığımda İsrail’e taş fırlatan bir Filistinli’yi, oryantalizmi yazan bir düşünürü veya O’nu entelektüel ve muhalif kişiliğine götüren aileyi veya kişileri okuyacağımı düşünmüştüm.
