İnsan bir garip hayvandır ki her şeye alışır. Her alışmadığı şeyden korkar. Hatta bazen o kadar korkar ki ölümü (mesela) dünyada en fazla bekasızlıkla bilinen talihten ayrılmaya bile tercih eder. (Büyük ihtimalle ölüm korkusunun bütün insanları kaplaması da ölümün bir şahsa bir kere gelmesi sebebiyle alışmanın mümkün olmamasındandır.)
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar, yine her adımda mezara bir adım daha yaklaşır. Nitekim her nefesini hayatını uzatmak için alır, yine her nefeste hayatından bir nefeslik zaman alır.