‘İnsan gönülden ibarettir. Gönül ise bu âleme ait değildir.' O halde, işlerin en muhteremi, bir gönüle dokunmak olmalı. Ağlayanı güldürmek, düşeni kaldırmak, darda kalanı ferahlatmak. Bir de bu: Sevdiklerimizi sevindirmek. Bütün bunlar, bir başkasından ziyade kendimize iyilik etmektir. İnsanın, evvela kendisine iyiliğinin dokunmasıdır.